Τις τελευταίες εβδομάδες το αγαπημένο σπορ των θεωρητικών φυσικών είναι να επιτίθενται μανιωδώς στον Garret Lisi και το πρόσφατο paper του, που φέρει τον καθόλου μετριοπαθή τίτλο “Μια εξαιρετικά απλή θεωρία των πάντων“. Δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν έχω κάτι σημαντικό να πώ για τη δουλειά του Lisi. (more…)
Απίστευτα περιληπτικό, συμπαγές και κατανοητό άρθρο του John Conway (στην συγγραφική ομάδα του Cosmic Variance αλλά και στην ομάδα του CDF που εμπλέκεται στο περιβόητο bump στο tau - tau κανάλι που διέγειρε την Higgs-φαντασία του πλήθους πριν μερικούς μήνες), για το Καθιερωμένο Μοντέλο, το ρόλο του Higgs, τους πιο σημαντικούς τρόπους να παρατηρηθεί και την προοπτική ανακάλυψης στο Tevatron και το LHC.
Ο ζωολογικος κήπος των στοιχειωδών σωματιδίων περιλαμβάνει έξι διαφορετικά ήδη κουάρκ με τις δίχως έμπνευση ονομασίες up, down, charm, strange, top και bottom. Από αυτά το up και το down (μαζί με ένα δάσος απο γλουόνια) φτιάχνουν τα πρωτόνια και τα νετρόνια των ατόμων της καθημερινής ζωής. Τα υπόλοιπα εμφανίζονται όταν η διαθέσιμη ενέργεια ανά σωματίδιο (ή αλλιώς η θερμοκρασία, αν έχεις σύστημα με πολλά σωματίδια) είναι “ανεβασμένη”. Το καθένα από τα κουάρκ έχει μια συγκεκριμένη μάζα (για τα up και down, strange και charm ο ορισμός αυτής της μάζας δεν είναι τετριμμένος). Γιατί έχουν αυτές τις μάζες και όχι κάποιες άλλες είναι ένα από τα μεγάλα ανοιχτά ερωτήματα της σύγχρονης φυσικής. (more…)